Back to overview

Tentoonstelling

SPECTRE

donderdag
16
jun 2022
zondag
07
aug 2022
  • Museum
12:00 > 18:00
EXPO : TARIF NORMAL 6.5
EXPO : TARIF REDUIT: Etudiant/Senior/Enseignant/Groupe/JAP/-26ans/botacarte/odyssee/fed+ 5.5
EXPO : TARIF SOCIAL: demandeur d'emploi/handicap/CPAS/groupe scolaire 4.5
EXPO : TARIF NORMAL COMBINE MUSEUM + GALERIE 7.5
EXPO : TARIF REDUIT COMBINE MUSEUM + GALERIE Etudiant/Senior/Enseignant/Groupe/JAP/-26ans/botacarte/odyssee/fed+ 6.5
EXPO : TARIF SOCIAL COMBINE MUSEUM + GALERIE : demandeur d'emploi/handicap/CPAS/groupe scolaire 5.5
EXPO : BILLETS D'ENTREES COMBINE MUSEUM + GALERIE : Museum Pass/Brussels Card/enfant -12 ans/NH Hôtel Bloom/Subba Memb./VIP/concours 0
EXPO : HABITANTS SAINT-JOSSE COMBINE MUSEUM + GALERIE ( le dimanche uniquement) : résidents 0
Koop tickets

SPECTRE is een tentoonstelling die zeven beeldhouwers en beeldhouwsters bijeenbrengt van alle generaties. Een theatrale scenografie in het Museum van de Botanique.
Ongewone objecten, nochtans geïnspireerd op ons dagelijkse leven, staan opgesteld in de ruimte als om ons te herinneren aan de orde, of, daarentegen, aan het verzet.

Wanneer

16 juni 2022 to 07 augustus 2022

Waar

  • Museum

Deuren

12:00 > 18:00

Organisatie

Botanique
spectre
© Charlotte Lavandier 

 

Er werd gespeeld met de schaalgrootte en de inspiratiebronnen zijn ondergeschikt.

De gebruikte materialen dompelen ons onder in een abrupte realiteit. Beton, baksteen, hars, hout en pleister worden naast elkaar gebruikt en verankeren de toeschouwer in een tastbare wereld.

Door hun uitstraling en imponerende aanwezigheid voeren deze monumenten ons mee doorheen een fantastisch aura waar onze herkenningspunten wegvallen en waar het realisme verontrustend wordt.

SPECTRE nodigt ons uit om ons collectieve geheugen te vervormen en om de grond die we bewonen te herbekijken, om de architectuur die ons omringt te observeren en meer algemeen ook om stil te staan bij de notie van “samen leven” in al zijn vormen.

 

Jonathan De Winter (Luik, 1982 – woont en werkt in Luik)

Schilderijen, installaties, performances, assemblages en geluidscreaties… de kunst van Jonathan De Winter is opvallend, ongetemd en niet zonder risico voor de kunstenaar. De manifest meervoudige energie die uitgaat van de ongedisciplineerde kunst van Jonathan De Winter kan niet worden afgebakend binnen een duidelijk omlijnd project. Zijn oeuvre ontstaat vanuit een esthetiek van het raadselachtige, de chaos, de recyclage van waaruit letterlijk een constructie verschijnt van uit de toon vallende, tegenstrijdige en hartstochtelijke ruimten. Hij maakt gebruik van ‘arme’, meestal gerecycleerde  materialen zoals houten panelen, scotch, banden, platen, buizen, industriële onderdelen – omdat ze niets kosten maar ook omdat er een ruwe energie van uitgaat, iets authentieks dat verwijst naar gebouwen en naar de stadsgeluiden.

 

Benoit Jacquemin (Luik, 1993 – woont en werkt in Theux)

Door zijn sterke interesse voor de de toenemende digitalisering van onze wereld en ons dagelijks leven voelt Benoit Jacquemin enerzijds de noodzaak om zich te verankeren in de brute, prozaïsche materie maar anderzijds is er het verlangen om een nieuwe beeldende uitdrukkingsvorm te bedenken, hetzij via fotografie of met beeldhouwkunst. Zijn werkwijze ontvouwt zich als een ontmoeting, een verstrengeling, een permanente dialoog tussen deze twee benaderingen van de realiteit. Zijn hele oeuvre vertrekt vanuit fotografie. De afbeelding kan voor Benoit Jacquemin zowel gezien worden als autonoom object of als notitie, om dan uiteindelijk uit te monden in een driedimensionaal stuk met onmiskenbare ambachtelijke kwaliteiten (bewerken van glas, metaal of mozaïek).

spectre
© Lucie Lanzini - prise de vue : Luk Vander Plaetse

 

Lucie Lanzini (Belfort, 1986 – woont en werkt in Brussel)

Sinds 2009 bestaan de verschillende projecten van Lucie Lanzini uit opmerkelijke landschappen van gebeeldhouwde objecten gebaseerd op decoratieve elementen die uit hun context zijn gehaald en zo onze perceptie van de realiteit in vraag stellen. Lucie Lanzini ontwikkelt een bijzondere gevoeligheid voor herinneringen en het geheugen. Haar creatieproces krijgt uitdrukking rond begrippen als “verbrokkeling/verband”, “aanwezigheid/afwezigheid”, “leeg/vol”, enz. De kunstenares leeft zich ten volle uit in afgietsels en matrijzen en slaagt er op miraculeuze in om onze perceptie te verstoren.

In haar werk, waarvoor Lucie Lanzine vormen uit de realiteit verwerkt, zit een realiteit verscholen achter de uiterlijke schijn van de dingen. Ze vertrekt van beladen voorwerpen, zoals ornamenten, en bewerkt deze met minimale ingrepen en met behoud van fragmenten die herinneren aan het initiële voorwerp. De vertrouwde betekenis wordt zo omzeild. De kunstenares creëert een verschuiving waar een zekere vervreemding van uitgaat.

 

Charlotte Lavandier (Orléans, 1995 - vit et travaille à Bruxelles)

Charlotte Lavandier benadert haar kunstpraktijk, die balanceert tussen frontaliteit en metafoor, als een bewijsstuk. Ze bestudeert onze relatie tot genetisch, sociaal en politiek erfgoed aan de hand van ruwe flarden van de realiteit die laten zien wat wij niet ziet, niet meer zien. Ze stelt zich vragen - en zet het publiek aan om dat ook te doen - over de taboes en verdringingen die vorm geven aan ons zelfbeeld en die bepalen welke versie van onszelf we aan de ander laten zien. Op deze manier wil zij laten horen wat in de kiem is gesmoord, plaatsen en een kijk op het leven onderworpen aan de wreedheid in de ruime zin van het woord.

Ze geeft blijk van complexiteit en eigenaardigheid om zich af te zetten tegen het normale. Ze zet in op het voelen, het ruiken en het horen (de geur van matrassen, gedempte geluiden, wrijving van het hoofd onder het verlaagd plafond, enz.) om de symbolische heftigheid te laten voelen van datgene wat niet zichtbaar is. Verder schenkt zijn ook bijzondere aandacht aan ruimtelijke elementen die zeer alledaags lijken maar daarom op semantisch en semiotisch vlak niet minder beladen zijn.

Met haar installaties wil zij de toeschouwers afbrengen van hun neiging tot beschouwelijkheid. Hiertoe worden ze in een positie van fysiek en/of mentaal on-comfort gebracht waardoor ze uit balans raken en vanzelf tot vraagstelling overgaan.

 

Alexandra Leyre Mein (Brussel, 1979 – woont en werkt in Brussel)

De sculpturen van Alexandra Leyre Mein hebben een organische structuur en pure, kristalheldere vormen. De minerale, vloeiende beelden lijken voortdurend in beweging, waarbij antropomorfe en zoömorfe vormen met elkaar worden vermengd. Haar œuvre wordt doordrenkt door de complexiteit van de mens, de gelaagdheid van interpretaties en de tegenstrijdigheden die hieruit voortvloeien. Haar werken kunnen gezien worden als verbrokkeld of één groot geheel – vol energie of net rustig, noch vrouwelijk noch mannelijk maar weifelend tussen de twee.

spectre
© Lionel Pennings

 

Lionel Pennings (Belgique, 1993 - vit et travaille à Bruxelles)

Lionel Pennings bestudeert de materiële geschiedeniscultuur aan de hand van beeldhouwwerken van glas, marmer of metaal. Hij behaalde een masterdiploma aan de Academie voor Schone Kunsten van Brussel en verkent de museografische esthetiek en archeologische fictie door middel van prenten, valstrikken of imitaties van werktuigen.

In zijn werk vermengt hij historische kennis, wetenschappelijke bronnen en het concreet bewerken van materiaal: de toeschouwers kunnen een directe ervaring hebben met het object. De productie en mise-en-scène van artefacten die lijken op werktuigen, archeologische, wetenschappelijke en museologische opstellingen zijn de sleutel tot het werk van de kunstenaar. De productie en mise-en-scène van artefacten die lijken op werktuigen, archeologische, wetenschappelijke en museologische opstellingen zijn de sleutel tot het werk van de kunstenaar. eze voorwerpen weerspiegelen zijn nieuwsgierigheid voor de werktuigen en mechanismen die de mens creëert, en zijn geladen met een symbolische en poëtische functie. Maar ze behouden zoveel mogelijk hun oorspronkelijke functionaliteit en bieden een confrontatie met een zekere collectieve verbeelding door visuele uitdagingen te scheppen die het publiek met zijn eigen kennis zal trachten op te lossen. Het publiek zal de museumtraditie, haar niet-neutraliteit en haar evolutie in de tijd ervaren. (Lara Hene, 2021)

 

Amélie Scotta (Nantes, 1983 – woont en werkt in Parijs en Brussel)

De architectuur van Amélie Scotta bestudeert rechtstreeks onze woonwijze en de stedelijkheid die eruit voortvloeit. Haar werk belicht de monumentaliteit van de gebouwen en de details van hun constructie als om de menselijke massa van de steden die op elk van de bewoners weegt, te benadrukken. Ze kiest voor een trage, bijna dwangmatige  werkwijze, met name de tekenkunst omwille van de materiële eenvoud en eindeloze rijkdom. Ze maakt gebruik van lijnen en geometrie als instrumenten die structuur geven aan haar werk maar ook om de noties van verplaatsing, voortgang of herhaling op te roepen.

© Jean-Baptiste Friquet
donderdag
16
jun 2022
zondag
07
aug 2022
EXPO : TARIF NORMAL 6.5
EXPO : TARIF REDUIT: Etudiant/Senior/Enseignant/Groupe/JAP/-26ans/botacarte/odyssee/fed+ 5.5
EXPO : TARIF SOCIAL: demandeur d'emploi/handicap/CPAS/groupe scolaire 4.5
EXPO : TARIF NORMAL COMBINE MUSEUM + GALERIE 7.5
EXPO : TARIF REDUIT COMBINE MUSEUM + GALERIE Etudiant/Senior/Enseignant/Groupe/JAP/-26ans/botacarte/odyssee/fed+ 6.5
EXPO : TARIF SOCIAL COMBINE MUSEUM + GALERIE : demandeur d'emploi/handicap/CPAS/groupe scolaire 5.5
EXPO : BILLETS D'ENTREES COMBINE MUSEUM + GALERIE : Museum Pass/Brussels Card/enfant -12 ans/NH Hôtel Bloom/Subba Memb./VIP/concours 0
EXPO : HABITANTS SAINT-JOSSE COMBINE MUSEUM + GALERIE ( le dimanche uniquement) : résidents 0
Koop tickets